Kingdom Hearts Chain Of Memories Secret Ending

Dobra, przyznajcie się. Kto z was grał w Kingdom Hearts: Chain of Memories? No, nie wstydźcie się! Wiem, że nie była to ulubiona część większości graczy. Karty, grind… brrr. Ale! Czy pamiętacie sekretne zakończenie? I, co ważniejsze, czy wam się podobało?

Krótka powtórka dla zapominalskich

Szybkie przypomnienie: po pokonaniu Marluxii (tak, tego kwiatuszka), Sora zasypia. Długo. A Riku... cóż, Riku ma swoje własne problemy z Ansemem. Ale wracając do zakończenia, widzimy Naminé, która obiecuje, że przywróci Sorze wspomnienia… ale po swojemu.

Moja (być może kontrowersyjna) opinia

I tu pojawia się moje "ale". Wszyscy tak narzekają na ten cliffhanger, na to zawieszenie, na to "co będzie dalej?!". A ja? Ja uważam, że to było... genialne! Serio!

Posłuchajcie. Po pierwsze, zostawiało furtkę dla kolejnych gier. Wiadomo, seria Kingdom Hearts to tasiemiec, więc to się opłacało. Ale to nie wszystko! Po drugie, dodawało to dramatyzmu. Sora śpi, Riku walczy, a Naminé knuje (no dobra, "pomaga", ale w trochę niepokojący sposób). Czy to nie jest wciągające?

Wiem, wiem. Niektórzy wolą jasne i klarowne zakończenia. Takie "żyli długo i szczęśliwie". Ale gdzie wtedy emocje? Gdzie ten dreszczyk niepewności?

Pomyślcie o tym. Sora, naiwny i uroczy, nagle musi zmierzyć się z konsekwencjami swoich decyzji (i decyzji innych). To dorastanie na naszych oczach! To bildungsroman w świecie Disneya i Final Fantasy! Okej, może trochę przesadzam… ale naprawdę uważam, że to miało sens.

Nie mówiąc już o tym, że to otworzyło drogę dla Kingdom Hearts II. A Kingdom Hearts II to już klasyk! Więc bez sekretnego zakończenia w Chain of Memories, nie mielibyśmy jednego z najlepszych JRPG w historii. (Tak, wiem, że to uproszczenie, ale pozwólcie mi się trochę pofantazjować!)

Podsumowując (i podpalając dyskusję)

Może i jestem w mniejszości, ale uważam, że to sekretne zakończenie było strzałem w dziesiątkę. Zamiast narzekać na cliffhangery, powinniśmy docenić to, jak bardzo one nas wciągają. Jak bardzo sprawiają, że chcemy więcej. No, chyba że jestem po prostu masochistą, który lubi cierpieć w oczekiwaniu na kontynuację. Co też jest możliwe, nie będę kłamać.

Więc co wy na to? Uważacie, że mam rację, czy jestem kompletnym szaleńcem? Dajcie znać w komentarzach! Jestem gotów na ostrą dyskusję o wyższości Kingdom Hearts: Chain of Memories (w pewnym sensie, przynajmniej!). A może po prostu potrzebuję nowej gry do grania, żeby zapomnieć o tym, co właśnie napisałem. Kto wie?

P.S. Niech ktoś mi przypomni, dlaczego Vexen był taki denerwujący?

P.P.S. Naminé, kocham cię, ale proszę, następnym razem bądź bardziej bezpośrednia.