Ile Jest Czasów W Języku Angielskim
Hej! Porozmawiajmy o czymś, co spędza sen z powiek uczącym się angielskiego. Ile właściwie jest tych czasów? Serio, ile?
Oficjalna Wersja… Ble!
No dobra, większość podręczników trąbi o 12. Present Simple, Present Continuous, Past Perfect Continuous… i tak dalej, i tak dalej. Brzmi to jak lista zakupów na tydzień dla całej armii. Albo jak zaklęcie rzucane przez Harrego Pottera po spożyciu zbyt dużej ilości fasolek wszystkich smaków.
Okej, rozumiem logikę. Czasownik "iść" może iść (dosłownie) w wielu kierunkach. Ale czy naprawdę potrzebujemy aż 12 oddzielnych kategorii na te wszystkie odcienie szarości?
Moja (Kontrowersyjna!) Teoria
Słuchajcie, mam odważną tezę: NIE potrzebujemy 12 czasów! Uważam, że większość z nich to po prostu kombinacje czasowników pomocniczych i trików gramatycznych. Pomyślcie o tym. Czy naprawdę rozróżniacie *Past Perfect Continuous* od zwykłego *Past Continuous* w codziennej rozmowie? Bądźmy szczerzy, zazwyczaj wrzucamy wszystko do jednego worka "kiedyś tam coś się działo".
A Future Perfect Continuous? Kto tego używa?! Chyba tylko osoby piszące podręczniki do gramatyki, żeby mieć co wpisać. Serio, ostatni raz słyszałem to w filmie science fiction, gdzie robot opowiadał o swoich przemyśleniach.
Uważam, że jeśli naprawdę ogarniesz *Present*, *Past* i *Future* (i ich prostsze formy *Simple* i *Continuous*), to masz 90% roboty z głowy. Reszta to kosmetyka, którą możesz dopracować w trakcie.
Zamiast wkuwać te wszystkie nazwy i regułki, skup się na rozumieniu, jak te czasy funkcjonują w zdaniu. Jak zmieniają znaczenie wypowiedzi. To znacznie bardziej praktyczne.
Po Co Nam To Wszystko?
No właśnie, po co? Czy angielski musi być taki skomplikowany? Czasami mam wrażenie, że to wszystko to spisek lingwistów, żeby uczący się nigdy nie czuli się pewnie ze swoją wiedzą.
Wyobraź sobie, że zamiast uczyć się 12 czasów, mógłbyś/mogłabyś ten czas poświęcić na oglądanie ulubionego serialu po angielsku. Albo na rozmowę z native speakerem. Albo na… cokolwiek innego, co sprawia ci przyjemność! Brzmi kusząco, prawda?
"Less is more" – to motto, którego powinniśmy się trzymać w nauce angielskiej gramatyki. Zwłaszcza jeśli chodzi o czasy. – Moja babcia, która mówi po angielsku lepiej niż ja.
Jasne, gramatyka jest ważna. Ale nie dajmy się zwariować. Angielski to przede wszystkim komunikacja. A do tego nie potrzebujesz doktoratu z lingwistyki.
Więc następnym razem, gdy usłyszysz o tych 12 czasach, po prostu uśmiechnij się i pomyśl: "Spokojnie, mam to pod kontrolą. Skupiam się na tym, co naprawdę ważne." I idź obejrzyj ten serial. Zasłużyłeś/zasłużyłaś!
Podsumowując…
Ucz się angielskiego na luzie, nie daj się zastraszyć gramatyce, a przede wszystkim, baw się dobrze! I pamiętaj, czasów jest tyle, ile potrzebujesz, żeby się dogadać. Reszta to tylko dodatek.
