Literatura I Kultura Baroku Sprawdzian Wiadomości

Witajcie! Przygotowujemy się do sprawdzianu z Literatury i Kultury Baroku. Nie martwcie się, damy radę! Skupmy się na najważniejszych zagadnieniach.

Czym był Barok?

Barok to epoka po Renesansie. Trwała od końca XVI do XVIII wieku. Charakteryzowała się przepychem, dramatyzmem i religijnością. Była to reakcja na renesansowy optymizm.

"Perła o nieregularnym kształcie" – tak czasem opisywano barok. Pamiętajcie o tym! To pomaga zrozumieć charakter epoki.

Filozofia Baroku

Myśl barokowa była pełna sprzeczności. Z jednej strony mamy fascynację nauką, z drugiej - silną wiarę religijną. Popularne było pojęcie vanitas, czyli marności życia. Życie jest krótkie, przemijające, pełne iluzji.

Dualizm – to kolejna ważna cecha. Umysł kontra ciało, dobro kontra zło. Człowiek baroku był rozdarty wewnętrznie. Zwróćcie na to uwagę.

Literatura Baroku

W literaturze barokowej królowały konceptyzm i marinizm. Konceptyzm to dążenie do zaskoczenia czytelnika niezwykłym pomysłem. Marinizm to z kolei koncentracja na formie, na grze słów. Jan Andrzej Morsztyn to typowy przedstawiciel marinizmu.

Popularne były także sonety i poezja metafizyczna. Pamiętajcie o twórczości Mikołaja Sępa Szarzyńskiego. Jego wiersze doskonale oddają barokową wizję świata. Warto zapoznać się z jego sonetami.

Sarmatyzm

Sarmatyzm to polska odmiana baroku. To ideologia szlachecka, która głosiła, że Polacy pochodzą od starożytnych Sarmatów. Sarmatyzm łączył tradycję, religię i patriotyzm. Był mocno związany z kulturą i obyczajami szlacheckimi.

Charakterystyczne cechy sarmatyzmu to: przywiązanie do tradycji, konserwatyzm, religijność. Ważne były także: gościnność i przepych. Należy jednak pamiętać o jego negatywnych aspektach, takich jak ksenofobia i nietolerancja.

Podsumowanie

Barok to epoka kontrastów. Pamiętajcie o vanitas, dualizmie, konceptyzmie i sarmatyzmie. Znajomość głównych twórców i ich dzieł jest kluczowa. Powodzenia na sprawdzianie!