Historia Klasa 5 Sprawdzian Rozbicie Dzielnicowe

Rozbicie dzielnicowe to okres w historii Polski, trwający od 1138 roku, kiedy to Polska rozpadła się na mniejsze księstwa, aż do początku XIV wieku.

Wszystko zaczęło się od testamentu Bolesława Krzywoustego. Chciał on uniknąć walk o władzę między swoimi synami. Podzielił Polskę na dzielnice, które mieli rządzić jego synowie.

Księstwa dzielnicowe:

Dzielnica senioralna: Kraków i okolice – należała do najstarszego syna (seniora), który miał być zwierzchnikiem pozostałych książąt.

Śląsk: Rządzony przez Władysława Wygnańca.

Wielkopolska: Rządzona przez Mieszka III Starego.

Mazowsze: Rządzone przez Bolesława Kędzierzawego.

Ziemia sandomierska: Rządzona przez Henryka Sandomierskiego.

Senior miał pilnować jedności kraju i prowadzić politykę zagraniczną. Niestety, synowie Krzywoustego szybko zaczęli ze sobą walczyć o władzę i wpływy. To doprowadziło do osłabienia Polski.

Skutki rozbicia dzielnicowego:

• Osłabienie państwa polskiego.
• Wojny domowe między książętami.
• Najazdy sąsiadów, np. Tatarów i Litwinów.
• Rozwój lokalny – każda dzielnica rozwijała się na swój sposób.

Choć rozbicie dzielnicowe było okresem chaosu i podziałów, przyczyniło się również do rozwoju miast i wsi w poszczególnych regionach Polski. Dopiero Władysław Łokietek zjednoczył Polskę na początku XIV wieku, kończąc ten trudny okres w historii naszego kraju.